29 Mayıs 2009 Cuma

Şiirin İnce Günü

anne ben şair oldum
kollarım uzadı
daraldı ekvatorun çemberi
denizler bölündü ortasından

anne ben şair oldum
kuruldu yeniden kafdağı
nar yüzüyle
imgelerin uyuyan güzeli
uyandı uykusundan

kanatlarımda insanlığın yükü
ellerimde
yalnızca beni gösteren bir aynayla
yollarla yürüdüm anne yıllarla
dudaklarımda pembe prensesin öpücüğü
avuçlarımda yeşil kuşlar

anne ben şair oldum
düşmanlarım çoğaldı
şiirimin gümüş asası kırıldı
binbir gül döküldü uçurumlardan

aşık oldum
kıramadım mor evrenin
uruncu kilidini
fırtınaya tutuldu
gökyüzünü kollarında taşıyan çocuk:

anne..'ben şair' öldüm
Kaynak: Yeni Biçem Dergisi
Ahmet Özbek

1 yorum:

  1. Çok iyi olmuş hocam kalemine sağlık. murat çelik

    YanıtlaSil